भगवान् श्रीकृष्ण की कृपा तथा दिव्य प्रेम की प्राप्ति के लिये

स्तोत्र
अथ स्तोत्रम्
कृष्णं कमलपत्राक्षं सच्चिदानन्दविग्रहम् । सखीयूथान्तरचरं प्रणामि परात्परम् ।।१२
श्रृंगार-रस-रुपाय परिपूर्ण-सुखात्मने । राजिवारुण-नेत्राय कोटि-कंदर्प-रुपिणे ।।१३
वेदाद्यगम्य-रुपाय वेदवेद्य-स्वरुपिणे । अवाङ्मनसविषयनिजलीलाप्रवर्तिने ।।१४
नमः शुद्धाय पूर्णाय निरस्तगुणवृत्तये । अखण्डाय निरंशाय निरावरणरुपिणे ।।१५
संयोगविप्रलम्भाख्यभेदभावमहाब्धये । सदंशविश्वरुपाय चिदंशाक्षररुपिणे ।।१६
आनन्दांश-स्वरुपाय सच्चिदानन्दरुपिणे । मर्यादातीतरुपाय निराधाराय साक्षिणे ।।१७
मायाप्रपञ्चदूराय नीलाचलविहारिणे । माणीक्यपुष्परागाद्रिलीलाखेलप्रवर्तिने ।।१८
चिदन्तर्यामिरुपाय ब्रह्मानन्दस्वरुपिणे । प्रमाणपथदूराय प्रमाणाग्राह्यरुपिणे ।।१९
मायाकालुष्यहीनाय नमः कृष्णाय शम्भवे । क्षरायाक्षररुपाय क्षराक्षरविलक्षिते ।।२०
तुरीयातीतरुपाय नमः पुरुषरुपिणे । महाकामस्वरुपाय कामतत्त्वार्थवेदिने ।।२१
दशलीलाविहाराय सप्ततीर्थविहारिणे । विहाररसपूर्णाय नमस्तुभ्यं कृपानिधे ।।२२
विरहानलसंतप्तभक्तचित्तोदयाय च । आविष्कृतनिजानन्दविफलाकृतमुक्तये ।।२३
द्वैताद्वैतमहामोहतमः पटलपाटिने । जगदुत्पत्तिविलयसाक्षिणेऽविकृताय च ।।२४
ईश्वराय निरीशाय निरस्ताखिलकर्मणे । संसारध्वान्तसूर्याय पूतनाप्राणहारिणे ।।२५
रासलीलाविलासोर्मिपूरिताक्षरचेतसे । स्वामिनीनयनाम्भोजभावभेदैकवेदिने ।।२६
केवलानन्दरुपाय नमः कृष्णाय वेधसे । स्वामिनीकृपयाऽऽनन्दकन्दलाय तदात्मने ।।२७
संसारारण्यवीथीषु परिभ्रान्तामनेकधा । पाहि मां कृपया नाथ त्वद्वियोगाधिदुःखिताम् ।।२८
त्वमेव मातृपित्रादिबन्धुवर्गादयश्च ये । विद्या वित्तं कुलं शीलं त्वत्तो मे नास्ति किंचन ।।२९
यथा दारुमयी योषिच्चेष्टते शिल्पिशिक्षया । अस्वतन्त्रा त्वया नाथ ! तथाहं विचरामि भोः ।।३०
सर्वसाधनहीनां मां धर्माचारपराङ्मुखाम् । पतितां भवपाथोधौ परित्रातुं त्वमर्हसि ।।३१
मायाभ्रमणयन्त्रस्थामूर्ध्वाधो भयविह्वलाम् । अदृष्टनिजसंकेतां पाहि नाथ दयानिधे ।।३२
अनर्थेऽर्थदृशं मूढां विश्वस्तां भयदस्थले । जागृतव्ये शयानां मामुद्धरस्व दयापर ।।३३
अतीतानागतभवसंतानविवशान्तराम् । बिभेमि विमुखीभूय त्वत्तः कमललोचन ।।३४
मायालवणपाथोधिपयःपानरतां हि माम् । त्वत्सांनिध्यसुधासिन्धुसामीप्यं नय माचिरम् ।।३५
त्वद्वियोगार्तिमासाद्य यज्जीवामीति लज्जया । दर्शयिष्ये कथं नाथ ! मुखमेतद्विडम्बनम् ।।३६
प्राणनाथवियोगेऽपि करोमि प्राणाधारणम् । अनौचिती महत्येषा किं न लज्जयते हि माम् ।।३७
किं करोमि क्क गच्छामि कस्याग्रे प्रवदाम्यहम् । उत्पद्यन्ते विलीयन्ते वृत्तयोऽब्धौ यथोर्मयः ।।३८
अहं दुःखाकुला दीना दुःखहा न भवत्परः । विज्ञाय प्राणनाथेदं यथेच्छसि तथा कुरु ।।३९
ततश्च प्रणमेत् कृष्णं भूयो भूयः कृताञ्जलिः । इत्येतद् गुह्यमाख्यातं न वक्तव्यं गिरीन्द्रजे ।।४०
एवं यः स्तौति देवेशि त्रिकालं विजितेन्द्रियः । आविर्भवति तच्चित्ते प्रेमरुपी स्वयं प्रभुः ।।४१